چطور مرغ عشق را دستآموز کنیم؟ راهنمای گامبهگام
دستآموز کردن مرغ عشق یکی از لذتبخشترین بخشهای نگهداری از این پرندهٔ کوچک و بازیگوش است، اما بیش از آنکه به «ترفند» نیاز داشته باشد، به صبر، آرامش و ثبات وابسته است. مرغ عشق ذاتاً محتاط است و در طبیعت شکار به حساب میآید؛ پس اگر انتظار دارید در یک روز روی انگشتتان بنشیند، ناامید میشوید. در این مقاله گامبهگام یاد میگیرید چطور اعتماد پرنده را جلب کنید، از غذا برای تشویق استفاده کنید و در نهایت او را رام و انگشتنشین کنید.
پیشنیاز دستآموز کردن مرغ عشق: اعتماد و آرامش
پیش از هر تمرینی باید محیط پرنده امن و آرام باشد. مرغ عشقی که تازه به خانه آمده، چند روز اول را باید فقط برای عادت کردن به فضای جدید بگذراند؛ در این مدت سراغ گرفتنش نروید و اجازه دهید صدای شما، رفتوآمد خانه و شکل قفس برایش عادی شود. قفس را در ارتفاع سینهٔ خود بگذارید، نه خیلی بالا (که پرنده احساس تسلط کند) و نه روی زمین (که همهچیز برایش تهدید به نظر برسد).
پرندهٔ ترسیده هرگز دستآموز نمیشود. نشانههای استرس را بشناسید: چسبیدن به گوشهٔ قفس، تند نفس کشیدن، جیغهای ممتد و پروبال زدن شدید هنگام نزدیک شدن دست. تا وقتی این نشانهها هست، عقب بمانید. هدف مرحلهٔ اول فقط یک چیز است: پرنده بفهمد حضور شما خطری ندارد.
مرحلهٔ عادت به حضور شما
بعد از چند روز آرامش، وقت آن است که «حضور» خود را کنار قفس عادی کنید. روزی چند بار، آرام کنار قفس بنشینید و با لحن نرم و یکنواخت با پرنده حرف بزنید یا کتاب بخوانید. حرکات ناگهانی، دست تکان دادن و نزدیک کردن سریع صورت به قفس ممنوع است. مرغ عشق باید یاد بگیرد که نزدیکی شما با اتفاق بدی همراه نیست.
در این مرحله میتوانید دستتان را بدون ورود به قفس، چند دقیقه بیحرکت کنار میلهها نگه دارید تا پرنده به دیدن آن عادت کند. هر بار که پرنده بهجای فرار، آرام ماند یا حتی کمی نزدیک شد، یعنی در مسیر درست هستید. این کار را چند روز و بدون عجله ادامه دهید.
تشویق با غذا از دست
غذا قویترین ابزار اعتمادسازی است. زمانی که پرنده کمی به حضور دست عادت کرد، یک دانهٔ محبوبش (مثل ارزن خوشهای که بیشتر مرغ عشقها عاشقش هستند) را لای انگشتان از بیرون میلهها به او تعارف کنید. اگر نگرفت، اصراری نکنید؛ فقط بگذارید ببیند غذای خوب از سمت دست شما میآید. بهتر است تمرین را کمی پیش از وعدهٔ غذایی و وقتی پرنده گرسنهتر است انجام دهید تا انگیزهٔ بیشتری داشته باشد.
وقتی پرنده بدون ترس از لای میلهها دانه را از دست شما گرفت، مرحلهٔ بعد ورود آرام دست به داخل قفس با همان دانه است. دست را کف رو به بالا و بیحرکت نگه دارید و اجازه دهید پرنده خودش تصمیم بگیرد نزدیک شود. یک دان و غذای پرندگان باکیفیت و متنوع باعث میشود پرنده انگیزهٔ بیشتری برای این نزدیک شدن داشته باشد.
آموزش نشستن روی انگشت
وقتی پرنده راحت از داخل قفس از دست شما دانه میگیرد، آموزش نشستن روی انگشت شروع میشود. انگشت اشارهٔ خود را بهآرامی جلوی سینهٔ پرنده و کمی بالاتر از پاهایش نزدیک کنید و با ملایمت فشار خیلی خفیفی به قسمت پایین سینه بیاورید. این حرکت طبیعی باعث میشود پرنده برای حفظ تعادل روی انگشت بالا بیاید. بهمحض اینکه قدم گذاشت، او را تشویق کنید و یک دانه بدهید.
یک دستور کلامی ثابت مثل «بپر» یا «بیا» را هر بار همراه این حرکت تکرار کنید تا پرنده کمکم آن را یاد بگیرد. اول همین که چند ثانیه روی انگشت بماند کافی است؛ بعد میتوانید مدت را بیشتر کنید و حتی او را کمی جابهجا کنید. هرگز پرنده را به زور نگیرید یا در مشت نفشارید؛ همهٔ حرکتها باید با انتخاب خودِ او باشد.
صبر و ثبات در تمرین
مهمترین راز دستآموز شدن، تکرار کوتاه اما منظم است. جلسات تمرین را کوتاه (حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه) و روزی یکی دو بار نگه دارید؛ تمرین طولانی پرنده را خسته و بدبین میکند. بهتر است هر روز کمی جلو بروید تا یک روز فشار زیاد بیاورید و چند قدم عقب بیفتید.
- هر جلسه با موفقیت تمام شود: با یک تجربهٔ خوب (گرفتن دانه یا نشستن کوتاه) جلسه را ببندید، نه با ترس.
- لحن و کلمات ثابت: از همان دستورهای کلامی و لحن آرام همیشگی استفاده کنید.
- پرندهٔ تکی زودتر رام میشود: اگر دو مرغ عشق دارید، بیشتر با هم سرگرم میشوند و کندتر به شما وابسته میشوند.
عادی است که پرنده بعضی روزها بیحوصله باشد یا عقب بکشد، مخصوصاً در فصل پرریزی. در این روزها فشار نیاورید و به ریتم خودش احترام بگذارید.
اشتباهات رایج
بیشتر شکستها در دستآموز کردن مرغ عشق ریشه در چند اشتباه تکراری دارند:
- عجله: انتظار نتیجه در چند روز و گرفتن پرنده با زور، همهٔ اعتماد ساختهشده را از بین میبرد.
- تعقیب دست در قفس: دنبال کردن پرنده با دست باعث میشود قفس (که باید پناهگاه امنش باشد) به محل ترس تبدیل شود.
- حرکات و صداهای ناگهانی: بلند حرف زدن، دست تکان دادن یا نزدیک کردن ناگهانی صورت.
- بیثباتی: تمرین نامنظم و تغییر مدام روش، پرنده را گیج میکند.
- نادیدهگرفتن سرگرمی: پرندهای که در قفس خالی و بیمحرک زندگی میکند، مضطربتر و ترسوتر است.
برای اینکه پرنده در طول روز آرام و بانشاط بماند، محیط قفس را با چند اسباببازی پرندگان مناسب غنی کنید؛ پرندهٔ سرگرم و بیاسترس بسیار سریعتر به شما اعتماد میکند.
محصولات پیشنهادی پیشو
برای تشویق مؤثر در تمرین، به یک دانهٔ خوشطعم و محبوب مثل ارزن خوشهای نیاز دارید که میتوانید از میان دان و غذای پرندگان پیشو انتخاب کنید. برای غنیسازی قفس و کاهش استرس پرنده هم مجموعهٔ متنوعی از اسباببازی پرندگان در دسترس است تا مرغ عشق شما هم سرگرم بماند و هم آمادگی بیشتری برای رامشدن داشته باشد.
جمعبندی
دستآموز کردن مرغ عشق نه با زور، بلکه با اعتماد ساخته میشود: اول محیط را امن کنید، بعد پرنده را به حضور خود عادت دهید، سپس با غذا از دست او را نزدیک کنید و در نهایت نشستن روی انگشت را قدمبهقدم آموزش دهید. کلید کار، جلسات کوتاه و منظم، لحن ثابت و پرهیز از عجله است. اگر به ریتم پرنده احترام بگذارید و هر جلسه را با یک تجربهٔ خوب تمام کنید، دیر یا زود یک همدم رام و انگشتنشین خواهید داشت.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید!
برای ثبت نظر ابتدا وارد شوید.